znieważać


znieważać
Znieważyć kogoś czynnie «spoliczkować kogoś w obecności świadków»: (...) jeden oświadczył, że uważa go za szuję, a drugi czynnie znieważył, to znaczy spoliczkował. S. Milewski, Sprawy.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • znieważać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, znieważaćam, znieważaća, znieważaćają, znieważaćany {{/stl 8}}– znieważyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, znieważaćżę, znieważaćży, znieważaćżony {{/stl 8}}{{stl 7}} ubliżać komuś słowem lub czynem; obrażać kogoś …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • znieważać — → znieważyć …   Słownik języka polskiego

  • znieważać się – znieważyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} znieważać nawzajem jeden drugiego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przeciwnicy znieważali się w trakcie dyskusji. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • znieważyć — dk VIb, znieważyćżę, znieważyćżysz, znieważyćważ, znieważyćżył, znieważyćżony znieważać ndk I, znieważyćam, znieważyćasz, znieważyćają, znieważyćaj, znieważyćał, znieważyćany «ubliżyć komuś, zachować się względem kogoś w sposób obraźliwy; zelżyć… …   Słownik języka polskiego

  • afrontować — ndk IV, afrontowaćtuję, afrontowaćtujesz, afrontowaćtuj, afrontowaćował, afrontowaćowany daw. «robić komuś afront; uchybiać, znieważać» Afrontować kobietę niestosownym zachowaniem …   Słownik języka polskiego

  • bezcześcić — ndk VIa, bezcześcićczeszczę, bezcześcićcześcisz, bezcześcićcześć, bezcześcićcił, bezcześcićczeszczony «znieważać coś, zwłaszcza przedmiot kultu; profanować» Bezcześcić czyjąś pamięć. Bezcześcić cmentarz …   Słownik języka polskiego

  • lżyć — ndk VIb, lżę, lżysz, lżyj, lżył, lżony «obrzucać kogoś obelgami, znieważać; wymyślać komuś» Lżyć kogoś brutalnie, grubiańsko. lżyć się «lżyć jeden drugiego» Lżyli się nie przebierając w słowach …   Słownik języka polskiego

  • pluć — ndk Xa, pluję, plujesz, pluj, pluł plunąć dk Vb, plućnę, plućniesz, pluń, plućnął, plućnęła, plućnęli «wyrzucać z ust ślinę albo flegmę» Nie pluć na podłogę. Pluć przez zęby. Plunąć komuś w oczy. ∆ Pluć krwią «wypluwać z plwociną krew» ◊ pot.… …   Słownik języka polskiego

  • pomyje — blp, D. pomyjeyj «brudna woda po myciu naczyń, garnków, wraz z resztkami jedzenia» Kubeł pomyj. Wylać, zlać pomyje do wiadra. Dać pomyje świniom. iron. Zupa o smaku pomyj. ◊ posp. Wylewać pomyje, kubły pomyj na kogoś, komuś na głowę «obrzucać… …   Słownik języka polskiego

  • profanować — ndk IV, profanowaćnuję, profanowaćnujesz, profanowaćnuj, profanowaćował, profanowaćowany «dopuszczać się profanacji; znieważać, bezcześcić, kalać, hańbić» Profanować sztandar, mundur oficerski. Profanować pamięć bohatera. Profanować świątynie,… …   Słownik języka polskiego